Als ik slaap dan droom ik,
dan droom ik over de mooie dingen,
de mooie dingen in het leven,
in het leven ziet het er anders uit.
Als ik slaap dan droom ik,
dan droom ik over groene bossen,
groene bossen die steeds minder worden,
steeds minder natuur om ons heen.
Een dag duurt maar 24 uur, een hele week is 168 en een maand duurt gemiddeld 732 uur. Per dag slaap je ongeveer 8 uur, hou je er dus 16 over (nee ik ga geen rekenles geven). In 5 van de 7 dagen werk je er 8, hou je in die dagen er dus 8 over. Even snel rekenen: dan hou je 72 uur over die bijna voor jezelf zijn, haal vervolgens al die uren van verplichtingen, eten, drinken, wakker worden, telefoontjes, computeren, wakker worden, reistijden etc. er eens af… Volgens mij blijft er dan niet veel over. Tijd echt voor jezelf. Tijd die je voor een hobby hebt. Of het nu treintjes zijn, postzegels verzamelen, instrument bespelen of weet ik veel wat. Als je één hobby hebt dan is dat wel te doen, lijkt mij. Maar dat is nu juist mijn probleem…
Iedereen die in de beveiliging werkt die weet dat we in onrustige tijden zitten. Zeer onrustige tijden zelfs.
CAO
Sinds oktober 2010 zit de beveiliging zonder CAO, na 5 onderhandelingen met de gesprekspartners is het spaak gelopen. Nu hoor je vanuit diverse hoeken dat de werkgevers nu kunnen doen wat ze zelf willen. Dat is gelukkig niet helemaal waar. Ik citeer wat De Unie hierover heeft bericht:
Zondag avond, ik schat ongeveer 23:30 uur. Vasteloavend in Venlo. Ik dacht "even een stukje wandelen en een pilsje bij café de Locomotief in Venlo." Onderweg er naar toe hoorde ik plotseling de ene naar de andere sirene in de verte klinken. Vijftien minuten later werd me duidelijk wat er aan de hand was.
In de Begijnengang werd ik door een rood/wit lint van de politie tegengehouden en de Loco was hermetisch afgesloten. Niemand mocht eruit en niemand mocht erin.
Bonaire, Sint Eustatius en Sabe vormen geen aparte provincie in Nederland maar ze zijn wel afhankelijk van wat de Eerste kamer aan wetten doorlaat en hierdoor heeft dit direct invloed op het leven daar, maar ze konden niet kiezen. Het is tenslotte geen provincie. Maar wat in mijn ogen vergeten wordt is het feit dat de provinciale staten in mei dit jaar gaan stemmen voor de Eerste Kamer en onze staatsburgers op de Nederlandse Antillen hebben hier geen enkele invloed op gehad..
De verkiezingen voor de Provinciale Staten 2011 zitten erop. De opkomst is veel hoger dan verwacht, zelfs ik zat er grof naast. Schreef ik al eerder dat ik een opkomst van 44% verwachte, kwam men bij Pauw en Witteman zelfs met een geschatte opkomst van slechts 40%. Uiteindelijk is de opkomst vele malen hoger namelijk 55,9%. Dit is de hoogste opkomst bij de Provinciale Staten verkiezingen sinds 1987 (deze was in dat jaar 66,3%).
Vervolgens ben ik met de uitslag op landelijk niveau aan het rekenen geslagen en is onderstaand tabel ontstaan. Bij deze berekening heb ik géén rekening gehouden met eventuele lijstverbindingen die onder andere zijn aangegaan met GroenLinks en de PvdA want hierdoor kunnen de zetelverdelingen in het voordeel van GroenLinks/PvdA uitvallen. Lijstverbindingen hebben namelijk voorrang bij de verdeling van de restzetels.
Morgen is het dan eindelijk zover: De provinciale statenverkiezingen van 2011 met als inzet de Eerste Kamer. Nog minder dan 24 uur te gaan voordat de stemhokjes weer open gaan. De campagnes stoppen en de vele vrijwilligers krijgen na morgen weer meer rust. Nog minder dan 48 uur te gaan en de balans wordt opgemaakt. Wie is de grote verliezer en wie zal de grote winnaar worden. Worden de CDA en de VVD afgestraft omdat ze in de Tweede Kamer een coalitie hebben gevormd met de PVV. Wordt GroenLinks afgestraft vanwege de civiele missie naar Kunduz? Wordt heel politiek Nederland afgestraft omdat het geloof in de politiek door de Nederlanders volledig verdwenen is. Zal de oppositie erin slagen om als het ware een opstand tegen rechts neer te zetten en het huidige beleid met een veeg weg te slaan?
JA! Een volmondige JA!.
HET BEGIN
In het verleden had ik wel eens een stukje geschreven op hyves maar verder dan een kort stukje kwam het niet. Door de verdwijning van het meisje Millie Boele kwam ik bij het medium Twitter terecht (de nieuwsvoorziening via Twitter was – en is – veel sneller dan de reguliere media vormen zoals radio en TV). Via Twitter kwam ik bij bloggen terecht. Vrij snel nam ik een account bij WordPress en mijn eerste blogs verschenen. Nog wat vreemd en vooral zoeken en je hersenen breken: waar blog ik over.
Ik heb er al met diverse over gesproken. Het mag duidelijk zijn. Zelden zijn de provinciale statenverkiezingen voor de oppositie zo belangrijk geweest als nu in 2011. Gaat links daadwerkelijk een blok vormen tegenover dit rechtste kabinet? Gaat het links lukken om in de Eerste Kamer pal tegenover de Tweede Kamer te staan? Diverse politici riepen het al. Als de coalitie geen meerderheid heeft in de Eerste Kamer dan moeten er maar nieuwe verkiezingen uitgeschreven worden.
Ieder dag lees ik met steeds meer verbazing – en afkeuring – wat de planning van dit prachtig (ahum) rechtse kabinet zijn. De minder bedeelde burger gaat meer inleveren en de rijkere gaan erop voorruit.
Als dit allemaal doorgaat hebben alleen de rijke nog mogelijkheden voor hun kinderen met een beperking, kunnen alleen de rijken nog door leren, kunnen alleen de rijken nog met z’n tweeën werken, kunnen alleen de rijken nog duurdere villa’s kopen.
